Cappucino

Ons Cappucino is meegekomen met Simonneke. Eigenlijk gingen we er eentje halen, maar Simonneke en Cappucino stonden zo verstrengeld samen dat we het hart niet hadden om ze uit elkaar te halen. Dus kwamen ze allebei bij ons wonen.

Net zoals Simonneke heeft Cappucino lang bij paardenhouderij Verwimp gewoond. We weten eigenlijk niet hoe ze daar terechtgekomen is: ze was er al toen Robbe begon te rijden, zo'n vijftien jaar geleden. Ook zij liep wedstrijden binnen het LRV.

Zij stond trouwens samen met Vlokje in een groepsstal. Toen al was ze zo superlief, zacht en onderdanig. Ergens jammer dat ze zo onderdanig is, want daardoor staat ze heel laag in rang en wordt ze door de anderen vaak opzijgeduwd. Letterlijk.

Maar Cappucino heeft bij ons een grote liefde gevonden: Jantje! Die twee zijn zo aan elkaar gehecht geraakt. Het is prachtig om te zien. Het maakt me ook heel blij dat ze een beste vriend heeft, iemand om achter te schuilen, iemand naast wie ze hooi kan eten.

Tijdens de lessen is zij de meest betrouwbare, de allerliefste. Ze zal nooit een voet verkeerd zetten. Soms is ze liever een beetje lui dan moe, maar dat neemt niemand haar kwalijk: het maakt haar net zo voorspelbaar braaf. Ze zal nooit weglopen met een ruiter. Ze zal nooit slaan naar een andere pony. Ze is volledig eerlijk en lief. Ze is de liefste van gans de kudde.