Lilly

Lilly: de pony met het gouden hart. De pony met het eeuwige geduld. De ideale pony.

Lilly vonden we bij paardenfokkers. Ze hadden haar gekocht voor de kleinkinderen, maar die werden te groot voor Lilly. Ze liep tussen de paarden, waardoor ze in de kudde heel goed haar vrouwtje kon staan.

Ze was zo eerlijk, zo geliefd. Ze was de ideale pony voor beginners, maar ook voor meer gevorderden. Als er een ruitertje van haar rug gleed, bleef ze geduldig staan, of liep ze gewoon verder achter de andere pony's op de hoefslag.

Bij het eten moest je niet achter haar gaan staan. Ze leefde tussen de paarden en leerde dat ze haar eten moest beschermen. Lilly was een pientertje, een echte schat!

Toen Lilly overleed, was dat ons eerste grote verlies. Het leek eerst heel onschuldig: Lilly had koliek. Dat gebeurt wel eens, en dan weten we wat te doen: stappen en olie toedienen, zodat de blokkering in de darmen losraakt en alles kan doorschuiven. En uitkijken naar mest.

Op woensdag 20 december had Lilly koliek. Dus stappen, olie, stappen, olie. De dierenarts kwam langs en was er niet gerust in. 's Avonds kwam ze nog eens terug: het ging niet goed met Lilly. We zijn meteen naar het dierenziekenhuis in Merelbeke vertrokken, waar ze onderzocht en behandeld werd.

Daar volgden lange gesprekken met de dierenarts. Wat als ze vannacht bellen dat het niet goed gaat? Waar trek je de lijn tussen zorgen voor en niet laten lijden? Een operatie is voor een pony heel belastend. Ze liggen niet op hun rug in bed: de hele inhoud van hun buik drukt op een erg lange naad, die niet onder een verbandje zit, dus de kans op ontsteking is reëel. Het herstel is heel pijnlijk en duurt geen dagen of weken, maar langer. Al die tijd zou ze alleen moeten staan, weken of misschien maanden, weg van de groep. De kans dat de operatie niet lukt is er, en daarna is de kans op nieuwe koliek groter dan ervoor. Kortom: een echte lijdensweg, met een vrij grote kans op mislukken.

Iedereen weet hoe graag we onze dieren zien. De keuze om de operatie niet te laten uitvoeren was heel zwaar. Om 4 uur 's nachts belde de dokter: Lilly ging achteruit en had pijn, en het was niet oké om dit langer te laten duren. Opereren of inslapen. Het werd inslapen.

Ons Lilly. De liefste pony ooit. De geduldige leermeester van zo veel kindjes.